It’s Me!!!

อ้อม ชื่อนี้ไม่รู้ใครตั้ง ยังไม่ได้ถาม ลืมถามมายี่สิบสองปีแล้ว

ส่วนชื่อจริง อภิษฐา แม่บอกว่า พ่อไปจิ้มเอาที่สมุดรายชื่อในที่ว่าการอำเภอหาดใหญ่

อภิษฐา แปลว่า ผู้หญิงที่ยิ่งใหญ่…(และตัวใหญ่) หึๆ ><”

มีแอ้ม และ แอ๊นท์เป็นน้องชาย

อภิษฐา เป็นคนช่างฝัน ช่างเพ้อ(เจ้อ)

ว่างไม่ได้ หลับได้เสมอ…กินไม่ต้องถาม ไม่ต้องชวน เซย์เยสทุกงาน

เมื่อไหร่ที่ว่างจากการกิน มักจะขีดเขียนซัมติงลงกระดาษ ให้มันเลอะหมึกเลอะคาร์บอนเล่นๆ

ไฮโซขึ้นมาหน่อย ก็เอานิ้วป้อมๆกดไปกดมาบนคีย์บอร์ด ให้ข้อความไปโผล่ที่หน้าจอตามเวปต่างๆ อาทิ FB hi5 และ ที่นี่ เป็นต้น

หากไม่อยู่ห้องก็หากันไม่ยาก วันธรรมดาๆก็เรียน อยู่มหาวิทยาลัยที่มีเสรีภาพทุกตารางนิ้ว ตรงทุ่งรังสิต

แต่หากเลยเวลาราชการแล้วอาจจะพบว่าอภิษฐาเดินด้อมๆอยู่ใจกลางเมืองหลวง เดินกันเข้าไป แทบจะหลับตาเดินยังได้

ของสะสมไม่ค่อยมี แต่หนังสืออ่านก็มิใช่น้อย โปสการ์ดเกือบร้อย เหรียญสิบรุ่นต่างๆ ที่ออกมาในโอกาสสำคัญๆก็มีบ้าง(เยอะอยู่)

ของรักของหวงไม่ระบุ เพราะหวงหมด เป็นห่วงมากเมื่อเวลาไปอยู่ในมือคนที่ไม่รักมันจริงเหมือนเรา

โดยเฉพาะหนังสือเล่มโปรด…

ที่รักก็ Authumn in my heart + the soundtrack of my love ของนาย”นิ้วกลม”+ ผมคือหมอแต่ขอฮา + เซ็งเป็ด

และหนังสือชุดภายใต้ชื่อ ความรู้สึกดีที่เรียกว่ารัก

การ์ตูนอ่านบ้าง ส่วนใหญ่ก็เป็นแนวตาหวาน ที่ชอบก็ one way ticket กับ flower คนเขียนคนเดียวกัน

เพลง ไม่มีพิเศษที่สุด แต่มีพิเศษหลายเพลง

อาทิ ฉันมีความสุขของฟรายเดย์ กลัวของสครับ ฉันดีใจที่มีเธอของบอยด์ i’m home ของซิงค์คอนไนซ์ ครึ่งหนึ่งของมูซู สากลหน่อย ก็ ลาสต์ ไฟล์ท เอาท์

และที่สำคัญ(26.02.2010)ณ ตอนนี้ผู้ชายเกาหลีได้เข้ามาสิงอยู่ในใจเป็นที่เรียบร้อย><”

นายทั้ง5ของ501ซึ่งวันไหนไม่พูดถึง คนรอบข้างคงงกันไปอ่ะ

อ้ะๆเอามาใส่ในหมวดเพลงจะไม่พูดถึงเพลงก็ไม่ได้สินะ

ชอบหลายเพลงมาก แต่ที่บ้ามาพักใหญ่ก็ song calling for you…making a lover …because i’m stupid…soloเดี่ยว..

u r man…dejavu…my girl…the one …want it…

และที่ตอนนี้กำลังอินฟังแล้วมักเศร้าตามทำนอง(เพราะมันฟังไม่ออกอ่ะ><”)

ก็คือ wings of the world…เพราะจริงจัง เลยซิวอันดับหนึ่งในดวงใจมาได้ตั้งแต่รู้จัก

โอ่ย!!!เอาเป็นว่าเยอะเกินจะพิมพ์แล้ว ชอบมันหมดอ่ะ

แต่รับรองหาฟังดูคุณจะรู้ว่าหนุ่มๆมิได้มีดีแค่หน้าตาเท่านั้น ^^

ตอนนี้อภิษฐากำลังเรียนอยู่(ก็บอกอยู่ว่าเจอได้ที่มหาวิทยาลัย) ปีสามแล้ว (แต่มาอยู่เมืองหลวงเกือบสี่ปี จริงๆแล้วปีนี้ควรจะจบเป็นบัณฑิตวิศวะด้วยซ้ำ)

กำลังเรียนในคณะที่เคยฮิตยิ่งกว่านิติฯ แต่ตอนนี้…ก็ฮิต แต่เป็นลำดับรอง

มีเพื่อนไม่เยอะเป็นฝูง แต่คบได้ทุกคน

ชอบกินสุกี้หน้าเพชรบุรีซอยห้าเป็นพิเศษ เพราะมีคนแนะนำมา^^

ทุกวันนี้ อยู่ได้ด้วยลมหายใจของเมื่อวาน อดีตที่ผ่านมาเป็นกำลังใจให้เสมอ

ความฝันมันสวยงาม เพราะไม่อาจรับความจริงที่โหดร้ายได้ เอิ๊กๆ>”<

เรามีคนให้คิดถึงทุกวัน แบ่งๆกัน แต่คนที่ไม่เคยลืมลงบันทึกถึงนั่นคือ พ่อและแม่

สุดท้าย…พ่อจ๋า…รักพ่อเน่อ แม่จ๋า…รักเหมือนกัน คิดถึงจัง อยากกอด อยากโอบเอว

แอ้มและแอ๊นท์ ตัวแสบ…พี่อ้อมรักแกนะเว้ยยย

เพื่อน…คิดถึงว่ะ อยากเจอ คิดถึงอดีต…

คิดถึงอ่ะ…

with love

Glacier&Dolphin

Ps. ขอบคุณนะ…ที่อุตส่าห์ทำความรู้จักเราจนมาถึงบรรทัดนี้^^