เวลาของความรัก…ไม่ได้เหลือเฟือหรอกนะ

How many people who can to really know TRUE  LOVE???

I think may have many people  to know that ^^

but  how  many in that must brave  for the bad feeling when they know their lovers will die soon

This sound is so bad…why???

because they still be with fear all the time…

they cant know when the last time arrive,

next hour, next day,next week next month or next year…they cant know that!!!

while they must be  fighting of their feeling,they want to have a best time of  love life with their lover too

 

I give my first love to you… teach me realize about the importance of life

life is a worthiness of everyone

dont wait to do everything that you want, you should , you need

and do with full power with your heart

take the heart in all activities of you

that is neccessary for all of life

 

I give my first love to you …make me smile with the tears

although it’s so sad movie not happy ending, i can see the true love of them

 

I’m waiting for watch this movie and today i got the ticket…one ticket for one seat of mine

the tears fall from my eyes in early TT^TT

…

…

if you want to know something that called True Love i suggest this movie…

and you will get the meaning of love

 

I give my first love  to you …is Japaness movie…make from comic that make many people  in Japan who watched cry

 

How many people have someone who hold your hand together…??? and may forever???

Forever…it’s difficult sound…but if you feel love , you can have love with you forever although you must let hand of your love

Time of   love is limit…but feeling of  love : your love still be with you all the time …you just love…

Only  love…just do that so you will  have LOVE   FOREVER

จะมีสักกี่คนที่ได้รู้จักกับรักแท้???

เมื่อวันอังคารที่ผ่านมาเราได้มีโอกาสได้ไปทำความรู้จักมันจากแง่มุมของหนังเรื่องหนึ่ง

เรามีโอกาสเฉียดไปหน้าโรงหนังลิโด และเห็นโปสเตอร์หนังเรื่องหนึ่ง

 “”I give my first love to you””

เป็นหนังที่แอบคิดไว้ในใจอยู่แล้ว หากเข้าโรงเมื่อไหร่จะตีตั๋วเข้าไปดู

และ 24 ธันวาที่ผ่านมา เรื่องนี้ก็เปลี่ยนจากหนัง “coming soon” เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในโปรแกรม “ฉายวันนี้”

เมื่อวันอังคารจึงเป็นดีเดย์ที่เราได้ทำอย่างที่ตั้งใจ เราตัดสินใจไม่นานหลังจากที่ตาไปสะดุดกับรอบที่จะฉาย…18.45…

หนึ่งแขนยกขึ้นพอที่จะชำเลืองดูเวลาได้…18.04…

สองเท้าไม่รอช้าก้าวเดินพร้อมล้วงกระเป๋า 100บาทสำหรับสำรองที่นั่งก่อนที่จะได้สัมผัสหนังที่ให้ความรู้สึก

 ระหว่างรอ เรานึกได้ว่าวันนี้ทั้งวันยังไม่ได้กินข้าว จึงเดินไปในGateway มุ่งสู่ร้านคุณป้า อั๊นตี้แอนด์ ได้มาสองเซ็ท

หลังจากที่เดินเอื่อยรอเวลามาจนถึงชั้นสองหน้าโรงหนัง ซึ่งเป็นที่นัดหมายของคนจำนวนหนึ่งที่สำรองที่นั่งของหนังเรื่องนี้ไว้

เรามีโอกาสได้ยืนรอ…มองดูคนรอบข้างที่ที่มีเป้าหมายเช่นเดียวกับเราในตอนนี้ ต่างคนต่างมาเป็นคู่บ้าง ฉายเดี่ยวบ้าง หรืออาจกลัวเหงาจึงมากันยกแก๊งค์บ้าง…

มีมากมายหลายแบบ หลากหลายเพศทางเลือก ก็แล้วแต่ศรัทธากันไป

และสำหรับเรานั้น… มันเป็นอีกครั้งที่ตีตั๋วเพียงใบเดียว…ซึ่งเพียงพอสำหรับเราคนเดียวอย่างเมกเซ๊นต์

เหตุผลบางอย่างที่ไม่อาจพาใครมาดูเป็นเพื่อนกับการตัดสินใจดูครั้งนี้…ก็เพราะ…เพื่อนใกล้ตัวของเราไม่มีใครชอบหนังแนวนี้…หนังที่ต้องรักแล้วร้องให้…

แม้แต่ก่อนที่จะซื้อตั๋ว…ที่ยังอุตส่าห์กดโทรศัพท์กริ๊งกร๊างไปหาเพื่อนเพื่อสอบถามและชักชวน…ก็ได้คำตอบว่า…”ไม่อยากดูหนังแนวนั้น”

…รัก…โรแมนติก…แต่แอบเศร้า

ทำไมหนังแบบนี้จึงมีแต่เรา และพวกเขาที่รอเหมือนเราตรงหน้าโรงหนัง…ที่อยากดูนะ เรากับพวกเขา…มีอะไรเหมือนกันหรอ???

ไม่นาน นาฬิกาบอกเวลา 18.50พนักงานหน้าโรงหนังจึงเปิดประตูต้อนรับผู้มีตั๋วให้ได้ไปจับจองที่นั่งตามตำแหน่งในตั๋วที่คุณได้เลือก…

A1 คือที่นั่งสำหรับเรา เป็นที่มุมบนสุดริมซ้ายสุดของมือเรา…ไม่รู้นะตำแหน่งส่วนใหญ่ที่คนอื่นๆชอบเลือกมักจะเป็นตรงกลาง คงเพราะเพื่อจะได้ดูถนัดๆ

แต่สำหรับเราแล้ว เรากลับชอบเลือกนั่งตรงมุมหรือริมแถวเสมอ…เพราะเรารู้สึกว่ามองได้ทั่วถึงดี…

แต่ก็ช่างเถอะนะ นั่นก็แค่ความคิดเรา

ทุกอย่างดำเนินไปตามครรลอง หนังตัวอย่างถูกฉายเรื่องแล้วเรื่องเล่าก่อนที่จะยืนเคารพเพลงสรรเสริญ และจึงนั่งลง

เรื่องราวเริ่มเล่าผ่านจากแผ่นฟิล์มแล้ว…

 เด็กชายเป็นโรคหัวใจตั้งแต่เด็ก

เด็กหญิงคือลูกสาวของหมอที่ให้การรักษาเขา

ทั้งคู่เจอกันที่โรงพยาบาลตอนอายุ 8 ขวบ

ทั้งคู่คือคู่รักเด็กที่ใครๆในโรงพยาบาลก็รู้และดูออก

ทั้งคู่สัญญากันว่าจะแต่งงานกันเมื่อโตขึ้น

ทั้งคู่เติบโตมาด้วยกัน ทั้งคู่เรียนมัธยมต้นที่เดียวกัน

แต่ในขณะนั้นเด็กชายที่กลายเป็นเด็กหนุ่มอายุ16 ทาคุมะ คาคิโนอุชิ

ทาคุมะเริ่มตระหนักในความรักของเขาและเธอ ซึ่งเขารู้อยู่แก่ใจเสมอว่า ไม่นานหัวใจของเขาจะต้องอ่อนล้าและหยุดพัก ซึ่งเขาอาจมีชีวิตไม่ถึงอายุ20

และคนรักของเขา…มายุจะต้องเสียใจมากแน่ๆ

“ความรักของผมมันช่างสั้นเหลือเกิน…ไม่สิ!!!…เวลาของความรักของผมมันช่างสั้นเหลือเกิน”

ทาคุมะจึงตัดสินใจตีตัวออกห่างและตั้งใจจะสอบเข้าเรียนในโรงเรียนชื่อดังที่มีการแข่งขันสูง สูงมากซึ่งถ้าเทียบกับระดับเด็กสาวไม่อาจจะสอบเข้าได้

แต่…ด้วยความรัก…สินะ…มายุจึงละทิ้งความฝันของตัวเอง และพยายามหักโหมเรียนอย่างหนัก เพื่อที่จะได้อยู่โรงเรียนเดียวกับทาคุมะ

ทุกอย่างเป็นอย่างที่เธอตั้งใจ

แต่…สำหรับเขาแล้ว เขาไม่อยากให้เธอเอาชีวิตมาจมอยู่กับตัวเขา เขาพยายามที่จะออกห่างเธอ

ในขณะมายุเป็นสาวเนื้อหอมของโรงเรียนแห่งใหม่ มีหนุ่มอีกคนซึ่งเรียนที่เดียวกันมาชอบและตามจีบเธอทั้งๆที่เขาก็รู้ว่าเธอ…โค…

แต่ทั้งทาคุมะและมายุก็ยังรู้ถึงสัมพันธภาพระหว่างกัน

ทาคุมะ เล่นกีฬาไม่ได้เพราะนั่นอาจหมายถึงชีวิตของเขาที่อาจจะสูญเสียไป

แต่การเดิมพันรักระหว่างเขาและโค ทาคุมะได้ตัดสินใจท้าแข่งวิ่งร้อยเมตร โดยเดิมพันกันไว้…หากใครแพ้ห้ามยุ่งกับมายุอีก!!!

ทาคุมะซึ่งไม่เคยวิ่งอีกเลยตั้งแต่ 8ขวบ พยายามจนสุดความสามารถจนชนะการท้าแข้งครั้งนี้

และแม้จะไม่มีการแข่งขันเกิดขึ้น ทาคุมะก็เป็นหนึ่งในใจมายุเสมอ

 เรื่องราวทุกอย่างในความสัมพันธ์ดำเนินมาได้ด้วยดี…จนกระทั่งทาคุมะอาการแย่ ไม่มีใครช่วยอะไรได้

นอกจาก…รอ…รอ…รอ…ผู้บริจาคหัวใจ

กระทั่งทาคุมะฟื้น…เขาซึ่งรู้ตัวแล้วว่าเวลาของเขาเหลือน้อยเต็มที

วันนั้น…จึงเป็นวันที่เขาตัดสินใจ ทำสิ่งที่ไม่เคยทำ กินในสิ่งที่อยากกิน…กับคนที่เขารัก…มายุ

แต่มายุปฏิเสธ… ทาคุมะจึงพูดกับเธอว่า

“ฉันกลัวว่าถ้าฉันนอนหลับไปแล้ว ฉันจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก”

มายุซึ่งเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ดี จึงไม่ขัดใจ และปล่อยให้ตัวเองและทาคุมะมีความสุขในแบบคู่รักคนอื่นๆ

วันหนึ่งช่างมีความสุข และอาจเป็นที่สุดของทาคุมะด้วย

 และเวลาแห่งความสุขก็หมดลง…เมื่อหมดวัน…

พรุ่งนี้…ไม่มีอีกแล้ว

เทพเจ้าโคลเวอร์ให้โอกาสสุดท้ายไปแล้ว…

 I give my first love to you…เป็นหนังญี่ปุ่นอีกเรื่องหนึ่งที่ไม่ทำให้เราผิดหวังในความเป็นหนังรัก

 I give my first love to you…เป็นหนังญี่ปุ่นอีกเรื่องหนึ่งเท่าที่เคยดูที่ทำให้ร้องไห้ได้ และไม่ใช่เพียงตอนจบเท่านั้น มันเริ่มตั้งแต่ 5นาทีแรกที่หนังฉาย

 I give my first love to you…เป็นหนังรักโรแมนติกที่เราอยากให้ไปดูกัน บางทีคุณอาจเข้าใจความหมายของความรักเพิ่มอีกข้อก็ได้

I give my first love to you…เป็นหนังรักที่รอเข้าไปอยู่ในใจของคุณ เพียงแค่คุณเปิดใจรับ

จะมีสักกี่คนที่ได้ทำความรู้จักกับความรักที่แท้จริง???

 หนังญี่ปุ่นสามเรื่องที่เราได้ดูในปีนี้ เล่นกับความรู้สึกของเราได้มากจริงๆ

ไม่ว่าจะเกิดขึ้นระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ หรือมนุษย์กับสุนัข…ความรักมันสวยงามเสมอจริงๆ

แม้บางครั้งความรักอาจทำให้มีน้ำตาบ้าง แต่น้ำตาของความรัก…มันมีค่าเสมอที่มันไหลออกมา

การดูหนังครั้งนี้ทำให้เราเดินออกมาจากโรงหนังพร้อมกับตาบวมๆ และเสื้อคลุมที่ชื้นไปด้วยน้ำตา

แม้จะออกจากโรงหนังมาได้สักพักแต่การคุยโทรศัพท์ก็ยังทำให้เราเสียงสั่นจนคนที่คุยด้วยทักว่าเราไม่สบายเหรอ???

อยากจะบอกว่า…เปล่าเลย…

แต่ก็ยังไม่มีอารมณ์เล่า…เลยปล่อยมันไป

การดูหนังครั้งนี้ช่างคุ้มจริงๆกับการให้ความรู้สึก

…ฉันจะรักอย่างเต็มที่ เท่าที่ฉันจะรักได้…

…จะไม่ปล่อยให้เวลาของความรักผ่านไปอย่างไม่มีค่า…

มองคนข้างๆนะ…ใส่ใจเขาให้เต็มที่… ทำไปเถอะ  มันไม่มีคำว่าผิดหรอก  แม้เขาจะไม่ใส่ใจ

อย่างน้อยให้เขาไม่รัก เพราะไม่รักเราจริงๆ  ดีกว่าเขาไม่รัก  เพราะเขาไม่รู้

…ความรักคุณไม่ได้สั้นรัก…มันจะยังอยู่ตลอดไป…เพียงแต่…”เวลาของความรัก”…ต่างหากที่มันไม่อาจจะรอคุณได้…

 

………………….

…………

…

 

With lovE

Glacier&Dolphin

31 ธันวาคม 2552

 

2009.12.31 | Categories: It's my Life, movies...i watch | Tags: I give my first love to you | Leave A Comment »