อธิบาย
ฉันรู้ในส่วนของฉัน แต่นายรู้ในส่วนของนายหรือเปล่า?
ฉันพร้อมยอมรับ แต่นายพร้อมยอมรับหรือเปล่า?
ฉันรับเหตุผลนายได้ แต่นายจะรับเหตุผลของฉันได้หรือเปล่า
ถ้าเพียงนายจะตะหงิดบ้าง ว่าฉันสัมผัสได้ถึงความเงียบในตัวนายที่เกิดขึ้นในตอนนั้น
ความเงียบนั้นฉันไม่รู้หรอกนะว่าคำพูดไหน แต่มันแสดงให้ฉันรู้ว่านายไม่สามารถรับในสิ่งที่เราพูดได้…แล้วนายจะให้เราทำไง?
นายเงียบ มันทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด และแย่พอๆกับสิ่งที่ฉันทำ แค่นายเลือกที่จะไม่พูด ไม่บอก ไม่กล่าว
ส่วนการกระทำของฉัน มันเพราะฉันไม่กล้าที่จะพูดกับนาย เพราะนายอารมณ์ขึ้น และนายก็เหมือนจะยอมรับมันไม่ได้
มันเป็นเรื่องราวที่นายหยิบยื่นมาให้ฉัน ไม่มีความเห็นนายก็ถาม”ไม่มีหน่อยหรอ” พอมีความเห็น นายก็อาจรับความเห็นฉันไม่ได้ แล้วจะให้ฉันทำไง? หาทางออกให้หน่อยสิ
หรือฉันควรจะถาม ว่านายต้องการอะไร คำพูดแบบไหน?
ขอโทษนะ ที่ทำลงไป…ฉันคงเป็นเพื่อนที่ดีไม่พอ เลยไม่กล้าพูดกับเธอตรงๆ
แต่นายล่ะ ไม่พอใจ ทำไมไม่พูด
ถ้านายอยากทำอะไรตามใจและหรือมีคำตอบในใจนายแล้ว บางทีนายไม่ต้องถามความเห็นก็ได้นะ แค่บอกว่าขอกำลังใจ…แต่นั่นก็คงไม่ใช่ทางที่ดีของเพื่อน ที่จะไม่แสดงหรือเสนอความเห็นใดๆเลย
แต่ครั้นถ้านายบอกว่า แค่เปิดทางขอกำลังใจ ฉันคงไม่ต้องเสนอความเห็น
ยิ่งวันนั้น ที่เรากินข้าวกัน…ฉันแค่ไม่เข้าใจว่า ฉันผิดอะไร ที่เธอต้องมามีอารมณ์กับฉัน
มีครั้งไหนบ้างที่ฉันไม่สนับสนุนนาย อะไรดีฉันก็ยุ อะไรไม่เหมาะฉันก็เตือน
ฉันเป็นคนไม่หวานและอ่อนโยนมากมาย ฉันมันกระด้าง
แต่ฉันคนนี้ ยังยินดีรับฟังเรื่องราวเสมอไม่เปลี่ยน
การกระทำเหล่านี้อาจจะทำให้ฉันผิดและสร้างความรู้สึกไม่ดีให้เกิดขึ้นกับนาย
แต่นี่เป็นทางที่ดีที่สุดที่เราจะไม่ต้องมีอารมณ์กัน
ทั้งๆที่ใจฉันอยากนัดเจอ และเคลียร์เรื่องนี้
การกระทำของฉันมันมีที่มา…ไม่ได้ทำเพราะมีอารมณ์
เราคงมีคำขอโทษให้ แค่ในส่วนที่เราผิด และเรารู้ว่ามันคืออะไร ผิดตรงไหน
ถ้าใช้คำว่าไม่กล้าพอจะบอก มันอาจฟังไร้สาระในสายตาเธอ
เหตุการณ์ทั้งหมด เราไม่ติดใจอะไร ที่ทำไปเพราะไม่กล้า
และถ้าเราพูดไป เราก็ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
อย่างที่เธอบอกแหละ เหรียญมีสองด้าน พูดไปก็เกือบทะเลาะกัน พูดไปเธอไม่ชอบเธอก็เงียบ แล้วจะให้เราทำไง? เรารู้สึกและรับรู้นะ
เราใช้ความรู้สึกในการตอบ เพราะเราไม่มีความรู้ เราก็ตอบตามที่เรารู้สึก
บางคำพูดที่เขียนไปอาจทำให้เข้าใจกลายเป็นอื่น เราอยากเจอและพูดมากกว่า
ไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้
แค่อยากให้คิด และเหตุการณ์ครั้งนี้ก็ทำให้เราได้คิด จริงๆแล้ว เราก็มีช่องว่างระหว่างกัน
แม้แต่เธอเอง เธอยังไม่บอกเราเลย เธอกลับไปพร้อมกับความเงียบ ปล่อยให้เราอารมณ์ดีเก้อ
เราก็ไม่รู้ว่าการเขียนนี้จะมีคำพูดอะไรทำลายความรู้สึกเธออีกหรือเปล่า
เราจึงอยากเจอและอยากคุย เพราะมันจะได้โต้ตอบถึงสาเหตุและเหตุผล
อีกอย่างสิ่งที่ทำมันไม่ใช่เรื่องเธอคนเดียว แต่มีเหตุการณ์ลักษณะคล้ายกันเกิดขึ้นด้วย
