Finally, I know that you got it^^
^^ Hi…
Just wanna write something…
Something is so “special” for me
…It’s so long that I didn’t wrote the special story…
Special story that I should update blog after I know in sudden
But I have some reason that make me couldn’t write it…till this time J
…
…
Last month I know something that make me sure about my presents that I gave to Young Saeng oppa
My presents that I gave to him when he came to Thailand for Fan Meeting last year
…
I know that is mine because I made it by myself…
By my hands with my heart…
…
It is on there…the bookshelf!
In Young Saeng’s house^^
…
Wide Entertainment…Young Saeng’s Star Cam
This TV program makes me know that ys oppa got it^^
…
110530 Wide Entertainment News STAR CAM – Young Saeng SS501
…
…
…
It’s is Diary Book (hmm…Like Photo MSG Book Of ys _*_) which can’t close kekeke^^
Because it is very thick so it must open all the time^^
…
So Thanks…that make me know…you got it
So Thanks…that you answer my question which I always ask
J
So Thanks…that you give the chance to put it on there …
So Thanks…that you make the great memory to me
Wonderful story of my life
It’s memorable story that I can’t forget it…
…
Thank you so much for everything that you do^^
(PS. Thank you to ys’s manager ^^)
…
…I Like these way that you try to communicate^^
Thank you that you try
…
Long time that I always ask myself… “Have you got my Diary?”
I just… want to know that “you got it”
And…
It’s clear… J
…
THANK YOU
…
…
การกลับมาอัพเดตเรื่องราวในครั้งนี้ของฉัน มันเป็นการกลับมาอย่างการรอคอยที่จะได้กลับมา
มันมีความรู้สึกพิเศษที่เราไม่อาจปล่อยมันผ่านไปได้
ฉันอยากจะบันทึกมันเอาไว้ ดังเช่นความทรงจำที่ไม่อยากให้เลือนหาย
แม้ฉันจะปล่อยผ่านมันมานานพอสมควร นาน…หากนับตั้งแต่วันที่ฉันได้รับรู้และอยากจะเขียน
ฉันไม่สามารถที่จะเขียนลงบล็อกให้ทันเวลาอย่างที่ดั่งใจหวังได้
เหตุผลบางอย่างที่ฉันไม่อาจทำได้ในวันที่ได้รับรู้
…
แต่วันนี้ ถือเป็นเวลาที่ดี…เวลาที่ฉันได้อยู่กับ “คอมพิวเตอร์วางตัก” สุดหวงของฉัน ^_~
คิคิๆ
…
ในช่วงเวลาที่ผ่านมานั้น เรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย
ฉันจำเป็นต้องกลับบ้าน และไม่คิดว่าจะได้กลับไปอยู่นาน จึงไม่ได้เอา “คอมพิวเตอร์วางตัก” ไปด้วย –”-
มันจึงส่งผลกระทบต่อการอัพเดตเรื่องราวของฉัน
…ฉันกลับไปอยู่กับตาที่จังหวัดตรังก่อนประมาณ 2 สัปดาห์ แล้วหลังจากนั้นจึงได้กลับบ้าน
ฉันกลับบ้านวันที่ 11 มิถุนายน แต่ก็ยังไม่ได้แตะต้องคอมพิวเตอร์
จนกระทั่งเช้าวันที่ 12 ฉันจำได้ว่า มันเป็นเช้าที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษ…จึงตื่นมาพร้อมกับการนึกอะไรออกบางอย่าง
ตอนฉันอยู่บ้านตานั้น ความเร็วในการต่ออินเตอร์เนตไม่ได้ดั่งใจเท่าที่ควร ฉันจึงไม่อาจเสพสื่อใดๆได้เลย
แม้กระทั่งเจ้ารายการที่ออกอากาศวันที่ 30 พฤษภาคม ซึ่งเป็นเหตุแห่งความสุขใจ ^^
รายการ Wide Entertainment ที่เป็นช่วง Star Cam ซึ่งในเทปนั้นเป็นเทปของกล้อง Young Saeng
และฉันได้รับรู้จากเพื่อนคนหนึ่งว่า รายการดั่งกล่าวมีช่วงที่ไปถ่ายทำที่บ้านของ ys ด้วย
ฉันรู้แค่ว่า ฉันอยากเห็นบ้านของเขา อยากรู้ว่าเป็นอย่างไร J
…
ฉันอดทนจนกระทั่งเช้าวันที่ 12 มิถุนายน ซึ่งคิดได้ว่าฉันยังไม่ได้ดูรายการนี้
…
ฉันดูมันอย่างตั้งใจ โดยเฉพาะเมื่อมาถึงบ้านของเขา
ห้องแรกเป็นห้องคอมพิวเตอร์ มีคีย์บอร์ด และกระดานรวมภาพถ่าย
(ซึ่งหลังจากที่ฉันได้พบของบางอย่างซึ่งเป็นของของฉันแล้ว ฉันจึงคิดว่า นั่นก็เป็นหนึ่งในของขวัญจากแฟนๆ)
หลังจากนั้นเป็นชั้นวางซีดี ซึ่งฉันคิดว่ามันต้องมีหนังสือรวมอยู่ด้วยแหงมๆ^^
หลังจากนั้นตายองแซงก็พาไปดูคอเลคชันน้ำหอม ห้องเสื้อผ้า ห้องแต่งตัว
จนกระทั่งมายังมุมชั้นหนังสือ
ตายองแซงก็ได้ขายของ และหลังจากนั้นก็หยิบหนังสือเล่มหนึ่งมาโชว์ แล้วก็หัวเราะ ฮา ฮา ฮา…(เพื่อ?? -”-…5555)
สิ่งที่เห็นได้ชัดในขณะนั้น คือ เจ้าคิตตี้เขียว^^ เขียวซะแสบตา และโดดเด่นมากกกก
(เจ้าคิตตี้เขียวก็เช่นกัน ฉันคิดว่ามันต้องเป็นของแฟนๆด้วยแน่ๆ)
หลังจากนั้นก็เป็นงานโปรโมตอัลบั้มและแจกลายเซ็นต์
…
ฉันรีเพลย์เพื่อดูบ้านของยองแซงอีกครั้ง
และครั้งนี้ ฉันก็พยายามมองว่าแต่ละที่มีอะไรบ้าง
จนกระทั่งสายตาของฉันต้องมาสะดุดตรงเจ้าคิตตี้เขียวอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ฉันกลับมองไปที่บางสิ่งบางอย่างซึ่งตั้งอยู่ข้างหน้าเจ้าคิตตี้เขียว
“เอ๊ะ!! นั่นอะไรอ่ะ โอ๊ะ หนังสือ!!! แต่ทำไมมันถึงอยู่ในสภาพอย่างนั้นนะ???” นั่นเป็นคำถามที่เกิดขึ้น
และนั่นล่ะ!!! มันทำให้ฉันต้องกดพอส และรีเพลย์มันอีกรอบ เพื่อจะได้เห็นมันชัดๆ
…
มันชัดมากพอที่ทำให้ฉันน้ำตาไหล ยิ้มอย่างดีใจ ตื่นเต้นทำอะไรไม่ถูกอยู่หน้าคอมพิวเตอร์
…
ไดอารีของฉัน ที่ฉันนั่งทำกับมือ เพื่อรอวันที่จะให้เขา
มันตั้งอยู่ในสภาพที่ฉันคิดอยู่แล้ว
มันจำเป็นต้องเปิดอยู่แบบนั้นตลอดเวลา^^
เพราะอะไรน่ะหรอ…^^ เพราะมันหนาจนไม่สามารถปิดได้
มันกาง 180 องศา อยู่บนชั้นหนังสือ
…
ชั้นหนังสือของเขา
…
และเมื่อฉันดูมันอีกครั้ง และพยายามมองหาของชิ้นอื่นที่ได้ให้ไป
ฉันว่าฉันเห็นลูกเบสบอล
ลูกเบสบอลที่ฉันให้เป็นของขวัญวันเกิด
แต่…ฉันก็ไม่แน่ใจ เพราะมันเป็มุมกล้องที่ไม่ชัดเอาเสียเลย
แต่…หากเทียบกับขนาดมือของยองแซงแล้ว…มันรู้สึกได้ว่า…มันใช่ขนาดของลูกเบสบอลจริงๆ
แต่…เอาเป็นว่า อันนี้ฉันไม่ฟันธงละกันนะ^^ มันไม่ชัดน่ะ
…
…
…
…
จริงๆแล้ว ฉันควรจะเขียนมันตั้งแต่วันแรกที่ฉันได้รับรู้
แต่เหตุการณ์บางอย่างมันเป็นเหตุผลให้ฉันไม่สามารถเขียนมันได้ในเวลาที่ฉันอยากเขียนที่สุด…
1 เดือน กับ 10 วัน ที่มันได้ออกสู่สาธารณะ
28 วัน ที่ฉันได้รับรู้
แต่…มันเป็น 212 วัน กว่าที่ฉันจะได้รู้ว่า คุณได้รับมันแล้ว…
ถ้าเปรียบเทียบกับการได้รับรู้ว่าคุณได้รับมันทั้งหมด…212 วัน มันก็ไม่ได้นานเลย
มันดีกว่าที่ไม่ได้รับรู้เลย…
มันดีกว่า…ที่ฉันต้องมานั่งตั้งคำถามว่า “คุณได้รับมันหรือเปล่า?”
…
ฉันต้องการเพียงแค่…ได้รู้ว่า…”คุณได้รับมัน”
คุณได้รับทุกสิ่งอย่างที่ฉันพยายามทำให้คุณ
…
ยองแซง…
ขอบคุณ…ในวิธีการบอกนะ
ขอบคุณ…ที่ตอบคำถามของเค้า
ขอบคุณ…ที่ให้โอกาสมันได้ตั้งอยู่บนนั้น
ขอบคุณ…ที่เข้าใจกัน
…
วันนั้น…มันชัดเจนทุกอย่าง
^^
ขอบคุณนะ
With Love
Glacier & Dolphin..Glacier0717
2011.07.10
Thanks for vid : rmdkdl and mukamuka501
Thank you to Thai staff that took it to ys
